اندك زماني بود كه سائقه‌ام را يافته بودم

گويش‌ور نبود اما

مكث‌هاي طويل و موقر ميان تكلمش

مفتونم كرد

عاشقاني شديم پاكباز

و در آخرباري كه به هم نشستيم،

دريافتيم كانچنان به هم مألوفيم

كه گسلشي ممكن نيست

قيلوله تمام شد

دست يكي كرديم و

زندگي آغاز شد

بي‌هيچ پيش‌آگهي

ـ يك‌هويي و بي‌خبر

اما نه راحت و بي‌دردسرـ

خُب نگذاشتيم اين همه،

تصادم بيافريند و مَلقَمه‌اي اسف‌بار

بار‌جامه به تن كرديم و

سنگ‌پوز‌هاي بلند را

درنَوَرديديم

مناسك كسب اين شلوغ‌بازار را

آموختيم؛

سيرك زندگي و بشقاب و ميله:

چرخشي همزمان و همراه

چرخشي توانكاه

بدون ايستادن

بدون افتادن

بدون ترياقي كه توانشَت را بيفزايد

يا مَفَري باشد

و پايگانمان سخت شد

اما قريحه تجسدش را

مدتي گم كرد

و همينگاه بود

كه صائقه‌هاي سائقه‌ام

ابر سترونم را فائقه‌اي شد و

باريدنم گرفت

مَجاز عشق

خودانگاره‌ي تنديس صُلب مرا

ـ كه تنها هنرش خودبياني بود ـ

طلسم كرد

يك حرف و دو حرف

در دهانم گذاشت

تا زبان‌آور شد

من را با من حرف زد و

دو سويگي‌ام را

يك سو؛

مني به مثابه‌ي من

كه درآن تَشتت من

نشانگانش را مي‌ديد:

عزيمتي در درون

زندگي ادامه دارد

سلانه سلانه اما نه لخ‌لخ‌كنان،

كه به تَبَختُري خودپژوهانه

خدايي كه من مي‌شناسم

روزآمد و پيداست

و من بيش از اتاقك‌هايي كه برايش مي‌سازند،

در تماشاي رقص‌هاي مِي‌پول،

ديدمش

هر انساني

ساطع و قُدام من است

و مزه‌اي دلپذير

به پانچ دوست‌داشتني‌ام،

مي‌افزايد؛

جرعه‌اي بنوش و بيازماي

باري،

مجذوب كاري كه كس نكرد

مجذوب لحظه‌هاي مختصر زندگي

مجذوب اين هر دو با هم

منم