تختي درخشان              از روي مرمرها مي درخشيد

جاييكه آينه               بر روي پايه هاي مزين به شاخه هاي پر از انگور

و از توي آن         مجسمهء طلايي كوپيدان سر مي كشيد

- و مجسمه ديگري چشم هايش را پشت بالهاي او پنهان مي كرد-

  نور شمعدان هفت شاخه را دو برابر مي كرد      و به ميز مي تاباند

                                                   تا جواهرات او برق بزنند

از اطلس ها اِصراف مي باريد

از ظرف هاي عاج و بلور كه درهاشان باز

مخلوط عطر هاي شگفت آور         روغني   پودر   مايع

                                                     در هوا شناور

حواس        غرق در بوي عطرها   

                       با نسيم كه از پنجره مي وزيد   مي رقصيدند

شعله ها حجيم مي شدند             اوج مي گرفتند

                                    دودشان به لاكوريا مي رفت

                               ونقش هاي روي سقف موج مي زدند

هيزم هاي قطور دريايي آغشته به مس

          و در روشنايي غمگينش      تصوير دلفين روي ديوار شنا مي كرد

                                                     روي پيش بخاري عتيقه

                                              -  انگار پنجره اي به نماي جنگل -

     تغيير شكل فيلومل نقش بسته بود                                                             

        كه پادشاه خون آشام         آنطور به او تجاوز كرد

به چي فكر مي كني ؟ فكر چي ؟ چي ؟

هيچوقت نمي فهمم به چي فكر مي كني !           فكر كن ...

-       فكر مي كنم تو كوچه موشا هستيم

 جايي كه مرده ها استخوناشون رو گم كردن ...

- صداي چيه ؟                    - باد زير در

حالا صداي چيه ؟             باد چيكار مي كنه ؟ ))

                                   هيچ و دوباره هيچ

(( تو هيچي نمي دوني؟ هيچي نمي بيني؟ هيچي يادت نمي آد ؟ هيچي ؟ ))

بياد مي آورم                اين مرواريدهايست كه چشم هاي او بود ...

(( تو زنده اي يا نه ؟ هيچي تو كله تو نيست ؟ ))

اوووووو اين لباس كهنه شكسپهري

برازنده           زيركانه

(( حالا چيكار كنم ؟ چيكار كنم ؟

همينطوري مي رم بيرون و ول مي گردم        با مواي پريشون

ورق بزنيد

صفحه ي 1  2  3  4