انسان به لطف نقائص خويش بر تمامى موجودات برترى يافته است. قوانين و قراردادهاى اجتماعى، نهادها،موسسه هاو انجمن ها و ساير مظاهر فردى و اجتماعى كه انسان در طول تاريخش بنا نهاده است، هر يك پاسخى ست درست يا غلط به يكى از نقائص و نيازهايش.

يافتن انگيزه هاى بنيادى روانى و اجتماعى به وجود آورنده هر يك از اين مظاهر و امكانات بشرى نيازمند ژرف بينى و پژوهش است . اما چيزى كه اينجا مهم است اين است كه هر يك از اين مظاهر مى توانند به راحتى به ضد خويش تبديل شوند و كاركردى مغاير با آرمان اوليه ى موثر در شكل گيريشان از خود نشان دهند .

نياز به خواندن و نوشتن و نياز به انديشيدن هدفمند، كمبود امكانات سالم و آزاد براى برقرارى ارتباط نويسنده و خواننده، وجود خفقان و سانسورهاى دولتى و غيردولتى نياز مردمى استعمار زده براى داشتن ادبيات و هنرى مستقل - هرچند خود ممكن است به اين نياز واقف نباشند هم چنان كه يك بيمار نسبت به داروى درمان بخشش آگاهى ندارد- و آرزو و اراده بزرگ گروهى در پاسخ دادن به اين نيازها و كمبودها از جمله اوامر مهم در شكل گيرى خانه ايست كه ما آن را رها ، خانه ى نويسندگان آزاد ناميده ايم.

مسئله اى كه امروز رها با آن روبروست ، اختلاف نظر با انجمن جهانى قلم برسر استفاده از چند واژه است. واژه هايى كه به كار بردن آن ها يا مترادفانشان براى معرفى رها اجتناب ناپذير مى نمايد.

اينجا قرار نيست كه هيچ گونه قضاوتى انجام گيرد بلكه سخن از امكانى است كه وقوعش براى هيچ كس خوشايند نيست. انجمن جهانى قلم نيز مانند ساير مظاهر بشرى ديگر ، از نيازى برآمده است. انجمن جهانى قلم به همراه نويسندگان و انديشمندانش تلاشى است زيبا و انكارناپذير كه به قدر توان خويش جهان را براى انسان ها، شايسته زيستن مى كند. اما ساده انگارى خواهد بود اگر تصور كنيم كه اين انجمن امكان تبديل شدن به چيزى مغاير با آن چه كه هست را نداشته باشد. تصور مالكيت چند واژه و انحصارطلبى انجمن جهانى قلم ايشان را در معرض دست يازيدن به سانسورى مى كند كه خود نيز ذاتاً با آن مخالف هستند .

و اما ما، اعضاى خانه نويسندگان آزاد، تلاشى ديگرگونه را آغاز كرده ايم. ما سپاسگزار و قدردان گنجينه عظيمى هستيم كه هنرمندان و متفكران همه دنيا در آفرينش و جمع آورى آن نقش داشته اند و مي دانيم كه در اين آ فرينش ها ( بخصوص در اين چند قرن اخير) نقش انديشمندان غرب ستودنى و غير قابل انكار است .

براى ما تقسيم دنيا به شرق و غرب چندان اعتبارى ندارد و آن چه را كه ذهن و خلاقيت بشر آفريده است را ميراث كل بشريت مى دانيم. در اين سوى جهان نيز كه آن را جهان سوم مى نامند،انسان هاى والايى زيسته اند هم چون گاندى، تاگور، شاملو، هدايت، فانون و ديگرانى از اين دست. اما با توجه به استعمار ، استثمار و خفقان شديدى كه قرن هاست بر اين منطقه ها از جهان حاكم است اين چهره ها بيشتر از اين كه محصول فرايندى طبيعى باشند جنبه استثنا دارند پس از همين جاست كه رها تلاش خود را آغاز كرده است. اين بار، ما ، اين چهره ها را اراده كرده ايم و مى كوشيم كه در جريان حركت انديشه ى انسانى ، نقشى در خور ايفا كنيم. چرا كه اين نياز امروز ماست و ما آن را دريافته ايم .